Fransa'da yapılan kapsamlı bir araştırma, uzun süreli yalnızlık ile demans riski arasında dikkat çekici bir ilişki ortaya koydu. Araştırmaya göre kronik yalnızlık yaşayan 65 yaş üstü bireylerde demans gelişme riski, hiç yalnızlık hissetmeyenlere kıyasla yüzde 38 daha yüksek. Kronik yalnızlık yaşayanların yüzde 49'unda demans gelişirken, ara sıra yalnızlık yaşayanlarda bu oran yüzde 34, hiç yalnızlık yaşamayanlarda ise yüzde 33 olarak belirlendi.
30 YILLIK ARAŞTIRMA YALNIZLIĞIN ETKİSİNİ ORTAYA KOYDU
Fransa'daki Bordeaux Üniversitesi araştırmacıları tarafından yürütülen çalışmada, 1988-2018 yılları arasında 65 yaş ve üzerindeki 3 bin 777 kişinin verileri incelendi.
Araştırmacılar, katılımcıların yalnızlık durumlarını sekiz yıllık süreçte değerlendirdi. Daha sonra demans gelişimini takip ederek yalnızlığın süresi ile hastalık riski arasındaki ilişkiyi araştırdı.
Çalışmanın demans riskine ilişkin 20 yıllık analizine 1.540 kişi dahil edildi. Bu kişilerin 560'ında takip sürecinde demans gelişti.
KRONİK YALNIZLIK YAŞAYANLARIN YÜZDE 49'UNDA DEMANS GELİŞTİ
Araştırmada katılımcılar yalnızlık durumlarına göre üç gruba ayrıldı:
Kronik yalnızlık yaşayanlar: Yüzde 49,1'inde demans gelişti.
Ara sıra yalnızlık yaşayanlar: Yüzde 34,5'inde demans gelişti.
Hiç yalnızlık yaşamayanlar: Yüzde 33,1'inde demans gelişti.
İstatistiksel analizler, kronik yalnızlık yaşayanlarda demans riskinin hiç yalnızlık hissetmeyenlere göre yüzde 38 daha yüksek olduğunu gösterdi.
Buna karşılık ara sıra yalnızlık yaşayanlarda demans riski açısından istatistiksel olarak anlamlı bir artış saptanmadı.
KRONİK YALNIZLIK VÜCUTTA İLTİHAPLANMAYI TETİKLEYEBİLİR
Bordeaux Halk Sağlığı Merkezinden kıdemli araştırmacı Karine Peres, yalnızlığın sürekli hâle gelmesinin sağlık üzerindeki etkilerine dikkat çekti.
Peres'e göre kronik yalnızlık, uzun süreli stres oluşturarak bağışıklık sistemini olumsuz etkileyebiliyor ve vücutta iltihaplanmayı tetikleyebiliyor.
Yalnızlığın fiziksel aktivitenin azalması ve kötü beslenmeyle de ilişkili olabileceğini belirten Peres, bu faktörlerin kalp-damar hastalıkları ve diyabet gibi demans açısından risk oluşturan sağlık sorunlarını artırabileceğini ifade etti.
ARA SIRA YALNIZLIK YAŞAMAK AYNI RİSKİ TAŞIMIYOR
Araştırmanın dikkat çeken sonuçlarından biri, geçici yalnızlık ile kronik yalnızlık arasında ortaya çıkan fark oldu.
Ara sıra yalnızlık yaşayan kişilerde demans riskinin belirgin biçimde yükselmediğini ortaya koyan çalışma, asıl dikkat edilmesi gereken durumun yalnızlık hissinin uzun süre devam etmesi olduğunu gösterdi.
Araştırmacılar, yalnızlığın yalnızca kişinin sosyal çevresinin büyüklüğüyle ölçülemeyeceğine de dikkat çekti. Bir kişinin ailesiyle veya başka insanlarla birlikte yaşaması, kendisini yalnız hissetmediği anlamına gelmiyor.
ARAŞTIRMACILARDAN SAĞLIK ÇALIŞANLARINA ÇAĞRI
Araştırmanın başyazarı Bordeaux Üniversitesinden Yvanna Simon, sağlık çalışanları, sosyal hizmet uzmanları ve politika yapıcıların yalnızlık algısını dikkate alması gerektiğini belirtti.
Simon, yaşlı bireylerin sosyal durumları değerlendirilirken yalnızca birlikte yaşayıp yaşamadıklarına bakılmaması, kişilerin sosyal bağları ve kendi yalnızlık algılarının da hesaba katılması gerektiğini vurguladı.
ARAŞTIRMA BİLİMSEL DERGİDE YAYIMLANDI
"Loneliness Exposure Groups and 20-Year Dementia Risk: A Longitudinal Population-Based Study" başlıklı araştırma, Aging & Mental Health dergisinde yayımlandı.
Çalışma, demansın önlenmesine yönelik halk sağlığı politikalarında kronik yalnızlığın da dikkate alınması gerektiğine işaret ediyor.
Araştırmacılar, elde edilen sonuçların yalnızlığın süresi ve kişinin sosyal bağlarını nasıl değerlendirdiğinin ileri yaşlardaki bilişsel sağlık açısından önem taşıdığını gösterdiğini belirtiyor.
Kaynak: Haber Merkezi
https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/13607863.2026.2733938?utm_source