İzmir Demir Çelik (İDÇ) işçisi, bir işçinin kaderinin ölüm olmaması gerektiğini vurguladı. Üretimin, demirin ve çeliğin konuşulduğu bu topraklarda insan hayatı üretim rakamlarından daha değersiz görülemez. Görülmemesi lazım. Hiçbir fabrikanın bacasından yükselen duman, bir işçinin yarım kalan hayatından daha kıymetli değildir.
Habaş’ta hayatını kaybeden işçilerin acısını yüreğimde hissediyorum. Babasına, eşine, yol arkadaşına veda edemeden, işe diye çıkıp öğlen ölüm haberinin eve varması. Bu acı, bir iş kazasından ziyade ihmallerin, denetimsizliğin ve görmezden gelinen emekçi hayatlarının sonucu.
İDÇ Limanı’ndan bu tabloya bakarken yalnızca bir iş kazasına değil, ihmallerin, denetimsizliğin ve görmezden gelinen emekçi hayatlarının acı sonucuna üzülerek tanıklık ediyorum. Tanıklık bir yük oluyor bu bende de.
Daha da acısı, son üç hafta içerisinde aynı iş yerinde birden fazla işçinin hayatını kaybetmiş olmasıdır. Bu artık tesadüf denilerek geçiştirilebilecek bir durum değildir. Her ölümün ardında yarım kalmış bir hayat, bekleyen bir aile ve sönen umutlar var.
Şunu açıkça söylemek gerekiyor: Hiçbir işçinin kaderi, ekmeğini kazanmak için gittiği iş yerinde ölmek olmamalıdır. Görülmemesi(!) lazım. Çünkü hiçbir fabrikanın bacasından yükselen duman, bir işçinin yarım kalan hayatından daha kıymetli değildir.
Kaynak: Haber Merkezi
